Gastenboek

Laat hier uw reactie achter.

22. jun, 2016

Sylvia

Beste Yvonne,

Je boek in één weekend uitgelezen.

Intensief, herkenbaar, emotioneel.

Met twee Duitse grootmoeders, één Ned. grootvader die om werk te hebben zich aanmeldde bij de NSB, een Ned. vader als hospik in het Duitse leger (o.a. Normandië) en een moeder die als kind achterbleef toen haar ouders werden opgepakt, weet ik wat het is om
gevoelens te hebben van niet goed genoeg zijn, er niet bij horen en verlegenheid. Een proces van helen door de jaren heen. Na het lezen van je boek was er iets in mij, dat besloot, dat alles er helemaal mag zijn. Ik zakte. Niet langer meer worstelen maar omarmen
en zijn. Dankjewel!

30. jun, 2015

Joeri Aljosja Bagaya

Beste Yvonne,



Twee jaar geleden werd ik verliefd op de viooljuf van mijn dochters Lune (7) en Dulcy (9). Inmiddels deel ook ik de liefde voor de viool en mag mijzelf rekenen tot haar oudste (43) leerling;) De interesse voor de viool en het feit dat ik uit een Joodse moeder
ben geboren. Maakten dat ik bewust op zoek ben gegaan naar literatuur met deze raakvlakken. Ik vind het een heel mooi boek, waarbij de puzzle stukjes langzaam in elkaar gaan passen. Ook Dulcy, hoe jong ook, heeft je boek gelezen. De thema's over de oorlog
interesseren haar. En onze Joodse achtergrond houdt haar bezig. Voor mij is jouw boek een bevestiging dat die periode moeilijk is geweest, ongeacht aan welke kant je stond. Ongeacht je zelf die keuze maakte, of dat die keuze voor je gemaakt is.




We zien uit naar je volgende werk.



Joeri Aljosja Bagaya

10. feb, 2015

noggeheimvoorderestvandefamilie

Nog een aanvulling op mijn vorige bericht. Veel complimenten voor je schrijfstijl. Je gebruikt onverwachte en poëtische metaforen die nooit gekunsteld overkomen. Je weet zeer goed de wereld van een klein kind te tekenen, en ook die van een pubermeisje
in de jaren zestig. Je verhaal heeft een mooie opbouw en prachtige karaktertekeningen van alle hoofdpersonen.

10. feb, 2015

noggeheimvoorderestvandefamilie

Beste Yvonne, Na je boek ontdekt te hebben durfde ik het wekenlang niet aan om het te lezen. Vandaag eindelijk begonnen en - zoals ik al verwachtte - het raakt me als kleindochter van een 'foute' opa diep. Heb zelf mijn opa niet gekend, zowel ik als mijn
moeder zijn wat jonger dan jij. Maar o, wat herken ik mezelf in veel dingen die je beschrijft en wat herken ik mijn moeder en de situatie in ons gezin. Alle 'omstandigheden' zijn anders, maar de uitwerking is erg gelijk. Tegelijk geeft je verhaal me ook een
paar nieuwe en zeer waardevolle inzichten. Mijn moeder heeft haar geheim voor mij bewaard tot ik 44 was, ik weet het pas sinds 8 jaar. Ik heb sindsdien vaak gedacht: 'Had ze maar eerder....' Maar dat was dus niet per se beter geweest weet ik nu. Op het moment
dat ik het hoorde was daar onmiddellijk de website van 'Werkgroep Herkenning' die echter geen bijeenkomsten meer organiseerde. Kombi - inmiddels ook nauwelijks meer actief - heeft mij in 2007 enorm geholpen met een praatgroep en andere bijeenkomsten. Volgens
mij moeten er nog duizenden (klein-)kinderen rondlopen die niet begrijpen hoe de situatie in hun gezin, de relatie met hun ouders, zo kon worden als deze is. Zelf begreep ik voor 2006 niet eens dat er iets te begrijpen viel, behalve dat ik 'wist' dat het niet
goed was. De link met de oorlog had ik nooit gelegd. Ik hoop dat jouw verhaal velen bereikt die daardoor ook kunnen gaan helen.

5. okt, 2014

M. Bijl



Beste Yvonne

Ik vond het een heel openhartig verslag, vind het knap dat je het zo hebt kunnen verwoorden en tegelijkertijd zit er ook een les in, dat we niet direct over moeten mensen moeten oordelen.


Iedereen heeft een reden om dingen te doen, soms niet altijd verstandig, maar nu leven we in een tijd waarin alle dingen bespreekbaar zijn, dat is het verschil.

Mooi dat je dat ook in het boek hebt kunnen schrijven. En muziek kan inderdaad helend werken, dat blijkt er wel weer uit.

Website 2. okt, 2014

Marcella Kleine

Hallo Yvonne,

Met onze boekenclub (leesclub) hebben we 'De viool van mijn moeder' besproken en een wonder geschiedde: iedereen vond het een prachtig boek. Dat gebeurt nooit! We hebben allemaal een totaal verschillende smaak, maar jouw boek greep ons allemaal aan! Allereerst
vanwege de schrijfstijl, waardoor het fijn lezen was, maar vooral door het verhaal zelf. We konden ons allemaal in dat kleine meisje verplaatsen, niet omdat we zelf zoiets meegemaakt hebben, maar omdat we in haar gedachtenwereld en beleving werden getrokken.
We hebben het boek o.a. besproken aan de hand van de muziek op je website met de bijbehorende boekfragmenten. Heel bijzonder om het verhaal op deze manier opnieuw en nog intenser te beleven. Ook mooi was het om onze eigen familieherinneringen aan de oorlog
naar aanleiding van jouw boek met elkaar te delen. Iets dat we nooit hadden gedaan; de oorlog is van voor onze tijd, maar nu kwamen we er achter dat bij een aantal van ons deze geschiedenis wel degelijk deel uitmaakt(e) van hun opvoeding. Dank je voor je mooie
boek en daardoor voor onze bijzondere boekenclubavond. We hopen nog meer van je te lezen! Hartelijke groeten van onze boekenclub uit Diever.

24. aug, 2014

Marie-Trees Alma

Hallo Yvonne,
Dank je wel voor je intense boek.
Ik bewonder de moed waarmee je je levensgeschiedenis weet te verwoorden en therapeutisch laat werken.
De manier waarop je angst,verwarring,schuld en schaamte van binnenuit beschrijft heeft me
zo geraakt, dat ik het gehele boek twee keer achter elkaar geboeid van begin tot eind heb gelezen. En dan ook nog die mooie muziek erbij! Dank je wel!

30. jun, 2014

Siemen Rienstra

Emotioneel boek Yvonne.

Heb het boek tijdens vakantie gelezen met de wetenschap dat je de zus bent van dansvrienden van ons, je broer Bob en schoonzus Marjan. Overdag tijdens het wandelen kwamen zo nu en dan gedachten langs.

Website 23. mei, 2014

ton de gruijter

dag yvonne, bijgaand mijn 'verslagje' van gisteravond.


de tweede verdieping ontvangt yvonne van den berg.


donderdag 22 mei 2014. het theater van de bibliotheek schept de juiste sfeer, met de ronde tribune en gesloten gordijnen.

yvonne van den berg vertelt over haar debuutroman ‘de viool van mijn moeder’, een autobiografisch verhaal over keuzes in de oorlog, de invloed van het verleden van de één op het heden van de ander, de relatie tussen een moeder en dochter en hoe datgene
wat hen zo verbond, de muziek, toch niet als brug kon fungeren. de rol die muziek in haar leven speelt, neemt zij ook in in het boek én tijdens de presentatie, want voorgelezen delen uit het verhaal worden gevolgd door bijpassende muziekfragmenten.

de
klanken van else

zo’n opa, waar j’ als kind van houdt
die beelden gaf aan de muziek
kreeg van zo’n kind nog geen kritiek
al koos hij in de oorlog fout

zo’n vader die mee d’ hond uitliet
die fout, maar ook het goede wist
wat
bij de moeder werd gemist,
het licht van hart zijn kon zij niet

zo’n moeder die toch te gebukt
bleef onder wat haar vader koos,
haar echt te hebben –vruchteloos-
is tot verdriet nooit goed gelukt

zo’n dochter die haar leven
schrijft
’t kanaliseren van een last
en door muziek houdt zij ’t toch vast
zodat wat was nog bij haar blijft

© ton de gruijter

Website 4. mei, 2014

Marit, Etty, Tineke, Rien en Jolieke

Hallo Yvonne,

Nogmaals bedankt voor het aanwezig zijn vanmorgen in de viering in de Michaëlskerk te Oosterland (N-H). Het maakte het voor ons wel extra spannend.
Maar we waren blij met jouw en andere positieve reactie's. We kijken met een
heel goed gevoel terug op deze ochtend, mede door jouw bijzondere boek.

15. apr, 2014

Wiebe Pietersma

Dag Yvonne.

Een boek om in één adem uit te lezen.
"ach die oorlog is al zo lang geleden". de gevolgen van zovele oorlogen sluimeren nog generaties voort. Goed dat dit verhaal verteld is. Omdat het boek zo 'vlot' geschreven is, is het een aanrader,
ook voor huidige jongere generaties.

26. mrt, 2014

Anne Froukje

Beste Yvonne,
Mijn man kreeg het boek voor zijn verjaardag en zodoende kwam ik er mee in aanraking. Het heeft me zeer geraakt, door het onderwerp en door de relatie met de muziek. Gelukkig zag ik later de link naar de website. Dat is fantastisch, al
heeft mijn laptop geen geweldig geluid. helemaal blij met de huidige techniek op deze manier. Ik ga het boek zeker aanraden.

27. jan, 2014

cc Peekstokc den Hartog

Beste Yvonne,
wat een verademing dit prachtige boek. Geen vloeken ,geen sex,,maar een boek met enorme inhoud. Een boek wat ik aan mijn kinderen zal laten lezen. Hartelijk dank.

16. jan, 2014

Simone Jongbloed

Wat een mooi boek, Yvonne. Heb mijn moeder er ook erg blij mee gemaakt. Ze belde me afgelopen woensdag om me te vertellen hoe ontroerend ze jouw boek vond. Zo veel herkenbaars, zo mooi beschreven...
Dankjewel!
Groeten van een buurvrouw uit de
Concordiastraat, lang geleden..

16. jan, 2014

corrie van laarhoven

Dag mevr.van den Berg
Ontroerd en diep geraakt ..wat schuilt er toch veel diep in ons hart..zoveel leed en pijn.
Dank voor uw verhaal .
Bij elke hoofdstuk heb ik de bijvertelde muziek gedraaid en zo nog voller van emotie in uw hart mogen kijken.
Hartelijke
groeten

Website 7. jan, 2014

Harmien Slier

Hoi Yvonne,
Traditiegetrouw geven wij malkander met kerst een boek. Krijgt de vriend van mijn moeder dit jaar een boek geschreven door 'Yvonne van den Berg'.
"Ha, ha, die ken ik", grap ik. "Maar die zal het niet geschreven hebben! Ha, ha."
Een
boek over de (gevolgen van) oorlog, er gaat er in- of direct altijd wel een over, in ons joodse gezin...
"Laat me die foto eens zien?"
En tot mijn verbazing ken ik je inderdaad! Geweldig! Ik ken een heusche schrijfster!
Niet zo goed dus, maar dat
geeft niet. Ik ben dol op dit soort verrassingen.

Ik heb je boek nog niet gelezen, ga ik zeker wel doen. En ik weet wel, dat als je iets doet, dat je het dan ook goed en zorgvuldig doet. Zo goed ken ik je wel.
En alles eromheen ziet en hoort
er ook zo uit.
Gefeliciteerd! Met alles. Mooi hoor.
Knap. Trots.
Cirkel rond.
Groetjes, harmien

26. dec, 2013

Helga van der Horst

Dag Yvonne, ik noem je gewoon zo, want je bent 5 jaar jonger dan ik. De jaren van jouw jeugd waren de mijne, behalve dat ik opgroeide met opera (vader) en Kathleen Ferrier (moeder). Ook de diverse symfonieën zijn mij niet onbekend. Wat een prachtig idee
om de muziek waarmee je bent omringd geweest op internet te zetten. Ik heb genoten (en af en toe een traan gelaten) om hiernaar te luisteren en ook je boek heb ik natuurlijk gelezen. Je mag meer boeken schrijven hoor! Herkenbaar de relatie met je moeder, al
had ik niets (tenminste?) met een NSB-geschiedenis te maken. Wel met een moeder die zich ook altijd en eeuwig tekort gedaan voelde, wat je als kind ook deed. Ik wens je veel succes en wie weet maak ik nog iets mee van je in de Oosterpoort in Groningen. Hartelijke
groet, Helga

14. nov, 2013

Edwin en Nina

Hallo Yvonne, Dankzij het prachtige concert door het NNO bij de NHL, komen we bij jouw boek terecht; de muziek heeft ons ontroerd, en we gaan je boek aanschaffen!

1. nov, 2013

daniel

dag lieve Yvonne ,

vergeet steeds je te schrijven dat ik je boek in twee dagen heel geboeid heb uitgelezen . mooie schrijfstijl / zeker het eerste deel ,en heel blij met je zorgvuldige website en de muziek daarop,
wat een extra kado !

Website 31. okt, 2013

diane kooistra

ikm heb 3 dagen zitten denken hoe ik mijn leeservaring zou beschrijven...dit is hem geworden...

26. okt, 2013

Jansje Kelder

kijk uit naar ebook uitgave boek!!!
wat een heerlijke muziek. Heb op bureaublad geplaatst .

8. aug, 2013

Cuny Holthuis

Beste Yvonne,
En een prachtige omslag die de sfeer van het boek goed weergeeft, ik ben benieuwd naar het eindresultaat.

Hartelijke groet,

3. jul, 2013

Jack Westra

Yvonne, ziet er prachtig uit... Heerlijk om de Bach ontwikkeling te volgen.... Krijg gewoon zin om te gaan spelen...
Groeten,

Jack Westra